X
Ana Sayfa Eğitim Takvimi Eğitimlerimiz Sertifika Programları Eğitmenlerimiz Forum Referanslar iletişim
Konu Aç

40 Konu

Makaleler

Eğitimler

Oyun

Haberler

Eğlence

Zeka Soruları

Anasayfa Anasayfa » İŞ YÖNETİMİ » Dış Ticaret Genel Konuları
  Yeni Mesajlar Yeni Mesajlar RSS - Dis Ticaret Islemleri Nedir, Kullanilan B
  Yardım Yardım  Forum Araması   Foruma Kayıt Olun Foruma Kayıt Olun  Giriş Giriş

Biymed Foruma Hoş Geldiniz..

Dis Ticaret Islemleri Nedir, Kullanilan B

 Cevap Yaz Cevap Yaz   Yeni Konu Cevap Yaz
Yazar
Mesaj
  Başlık Arama Başlık Arama
osmanbedel Açılır Kutu Gör
Yönetici
Yönetici
Avatar
Osmanbedel

Kayıt tarihi: 03.Ocak.2006
Konum: istanbul
Durum: Offline
Puanlar: 24213
Süreç Yönetimi Eğitimi
Mesaj Seçenekleri Mesaj Seçenekleri   Teşekkürler (0) Teşekkürler(0)   Alıntı osmanbedel Alıntı  Cevap YazCevap Mesajın Direkt Linki Başlık: Dis Ticaret Islemleri Nedir, Kullanilan B
    Gönderildi: 18.Eylül.2008 saat 00:04

Dis Ticaret Islemleri Nedir, Kullanilan Belgeler Nelerdir ?

Hazırlayan : Tacim ELTAN (Endustri Mühendisi)

 

1.      GİRİŞ

Ticareti, üretilen  mal  ve  hizmetlerin  belirli  bir  ücret  karşılığı  son  kullanıcılara  ulaştırılmasını  sağlayan  alım-satım  faaliyetlerinin  tümü  olarak  tanımlayabiliriz. Bu  alım-satım  işlemleri  devamlı  olarak  tekrarlanmakta, işlemlerin  içine  birçok  firma  ve  kuruluşun  hizmetleri  katılmakta  ve  bu  işlemler  karşılığında  çeşitli  ödemeler  yapılmaktadır. Ticaret  genel  olarak,iç  ve  dış  ticaret  olmak  üzere  ikiye  ayrılır. Her  iki  yönteminde  aynı  olmasına  karşın, dış  ticareti    ticaretten  ayıran  bazı  durumlar  vardır.

 

Dış  Ticaret, malların ve sermayenin ulusal sınırların dışına akışıyla ilgilidir. ihracat  ve  ithalat  olmak  üzere  iki  şekilde  gerçekleşir. İhracat, üretimi  gerçekleştirilen  bir  malın  o  ülkenin  mevzuatına  uygun  bir  şekilde  başka  bir  ülkeye  gönderilip, bedelinin  yurda  getirilmesidir. İthalat  ise, bir  malın  bedelinin  ödenerek  yurda  getirilmesidir. İhracatta  para  akışı  içeri, mal  akışı  dışarı  doğrudur.

           

Küreselleşme süreci ile birlikte dünyada ihracat sürecinde kullanılan belgeler, tanımlar ve uygulamalar standartlaştırılmaktadır. Türkiye de Gümrük Birliği Anlaşmasıyla birlikte bu standartlaştırma sürecinin içinde yer alarak, standartlara uymak için kanun ve yönetmeliklerinde değişiklikler yapmıştır.

 

Bu proje kapsamında, Dış ticaretin tanımı ve dış ticaret ile ilgili kavramlar, dış ticaretle ilgili bilgilerin kaynakları ve dış ticareti teşvik eden kuruluşlar hakkında bilgi verilmiş, ihracatta teslim şekilleri, ödeme araçları ve bu ödemelerin finansman yolları açıklanmaya çalışılmış, ihracatın yapılabilmesi için şirketler tarafından hazırlanan ihracat belgeleri iç belgeler ve dış belgeler olarak tanımlanıp açıklanmaya çalışılmış, Dış ticaretle ilgili terimler ve açıklamaları ve ihracatta kullanılan kısaltmalar yer verilmiştir. Bilkont Dış Ticaret ve Tekstil A.Ş. nin İhracat süreçleri ve organizasyon yapısı mercek altına alınarak incelenmiştir. Son bölümde ise dış ticaretle ilgili hazırlamış olduğum proje ile ilgili değerlendirmelerim yer almaktadır.

 

 

2.                    DIŞ TİCARET

 

2.1.  Dış Ticaretin Tanımı Ve Dış Ticaretle İlgili Kavramlar

Dış  ticareti,  üretilen  mal  ve  hizmetlerin   belirli  bir  ücret  karşılığı  son  kullanıcılarına  ulaştırılmasını  sağlayan  alım-satım  faaliyetlerinin  tümü  olarak  tanımlayabiliriz. Söz  konusu  alım-satım  faaliyetleri  devamlı  olarak tekrarlanmakta, işlemler  bütünü  içine  birçok  kuruluşların  hizmetleri  katılmakta, bu  hizmetler  karşılığında  çeşitli  ödemeler  yapılmaktadır.

 

Dış  ticarette  kullanılan  para  birimleri  farklıdır. Dış  ticarette, bir  borcun  ödenmesinde  her  para  birimi  karşı  tarafça  kabul  edilmeyebilir. Böylece ithalatçının, ihracatçıya  olan  borcunu  ödeyebilmesi  için  kendi  ülkesinin  parasını, ihracatçının  kabul  edebileceği  bir  para  birimine  dönüştürmesi  gerekir.

 

Dış  ticarette  ülkeler  birbirleriyle  ticari  işlemler  yapmaktadırlar.Yurt  içinde  yapılan  ticarette  kazanan  ve  kaybeden  kimseler  aynı  ülkenin  insanları  olduğu  ve  ülke  çapında  bir  zarar  söz konusu  olmadığı  halde, uluslararası  ticaretin  zararlı  sonuçları  doğrudan  doğruya  yurt  ekonomisini  etkiler.Ülke  ziraat  ve  sanayiinin  dış  rekabete  karşı   korunmasında, ülke mahsul  ve  mamullerinin  yabancı  piyasalarda  rekabet  etmeleri  imkanlarının  hazırlanmasında, dış  ödemeler  dengesinin  kurulmasında, ülkenin  ekonomik  durumunda  sürekli  bir  denge  sağlanmasında  dış  ticarete  verilecek  yönün  ve  bu  alanda  alınacak  önlemlerin  rolü  küçümsenemez.

 

Devletler ; gümrük  tarifelerini  gelir  sağlamak  amacıyla  olduğu  kadar  yurt  içindeki  üretimi  koruyacak  şekilde  hazırlayacak, mal  ve  ülke  itibariyle  ithalat-ihracat  kontenjanları  koymak, ithalatı  ve  ihracatı  lisansa  tabi  tutmak, mal  veya  ülke  itibariyle  ihracata   ambargo  uygulamak, bir  malın  belli  bir  ülkeye  ihracına  engel  olmak, döviz  alım  satımını  devletin  denetimi  altına  almak  ve  dış  ödemelerin  hükümetin  iznine  tabi  tutmak  suretiyle  uluslararası  ticaretin  ülke aleyhine  sonuçlanmasını  önlemeye  çalışırlar.

2.2.     Dış Ticarette Temel Bilgi Sistemleri

Bugünün şartları, ülkeleri kapalı birer ekonomi olarak çalışmaktan uzaklaştırmış ve uluslararası platformda yeni sorunlarla mücadele verecek etkin yapılar ve bilgi sistemleri kurmaya zorlamıştır. Bu çetin ortamda etkin bir uluslararası pazarlama yaparak ihracatını arttırabilen ülkeler, refah seviyelerini yükseltme konusunda bir hayli yol almışlardır.

 

Uluslararası çevre denildiğinde değişik para birimleri, gelir seviyeleri, diller, kültür farklılıkları, ticari yasa ve kurallar gibi birçok yeni bilgi ihtiyaçları karşımıza çıkmaktadır.

 

Dış Ticaret için gerekli olan bu temel bilgileri aşağıdaki şe­kilde özetleyebiliriz:

 

a.          Ülke: Pazarlama faaliyetinin başlatılarak sürdürüleceği ülke ile ilgili
hem genel, hem de pazarlama konusunu yakından ilgilendiren bilgiler. Bu bil­
giler hedeflenen pazarın genel çerçevesini gösterir.

b.         Konum: Pazarın konumu önemlidir. Yakın olması ulaşım masraflarını etkileyecektir. İklim, gerek pazarlanacak olan ürünün türünü, gerekse de pazar­
lama yapacak kişileri etkileyecektir. Coğrafi konum, ulaşım yöntemini etkileye-  ,
çektir. Hatta yakın çevrede yer alan rakip ülkeler, fiyatlarımızı dahi etkileyecektir.

c.          Doğal Kaynaklar ve Ekonomik Faaliyet: Doğal kaynak ve ekonomik
faaliyet, o ülkeye yönelik pazarlama bakış açısını doğrudan etkileyecektir.

d.          Nüfus özellikleri: Nüfus ve özelliklerinin de pazarlama faaliyeti açı­sından önemi büyüktür. Tahmini satış miktarım belirlemede, ürün cinsini be­lirlemede, yaş, cinsiyet, eğitim ve kültür özellikleri çok önemlidir.

e.          Altyapı: Altyapı bilgisi; bir yandan pazara girme konusunda bir takım
Kolaylıkların derecesini anlamamızı, öte yandan ülkenin kalkınma düzeyi hakkında fikir sahibi olmamızı sağlar. Burada kastedilen ulaşım imkanları, enerji kaynakları, eğitim müesseseleri gibi altyapı öğeleridir.

f.          Ticari Politika: Bir ülkenin ticari politikasının, Dış Ticaret
stratejisinin şekillenmesinde çok büyük önemi vardır. Ülkeler bazı ülkelerle ticareti yasaklamış veya kotalar koymuş olabilir. Gümrük birlikleri ve ekono­mik entegrasyon kuralları söz konusu olabilir. Aynı durum, pazarlama faaliyeti sapacağınız ülke için de geçerli olabilir. Gümrük kısıtlamaları, çok çeşitli ver­giler, etiketleme ve paketleme, standardizasyon kuralları koymuş olabilir.

g.          Pazar Yapısı: Her ülkenin kendine has bir pazar yapısı mevcuttur. İnsanları, aile yapıları, özel ve kamu kuruluşları, pazarın işleyişi, mali yapısı ile ilgili bilgiler, başarılı bir Dış Ticaret için temel bilgileri teşkil eder.

h. Rekabet: Rekabet iç üreticiden ve diğer ülkelerden gelebilir. Satmaya çalıştığımız mamulün hedeflenen ülkedeki iç üretimi, genellikle önemli ithalat kısıtlamalarının bir habercisidir.  (Akat, 2001)

2.3.     Dış Ticarete Ait Bilgi Kaynakları

Dış Ticarette önemli olan sadece bilgilerin türünü saptamak değil, aynı zamanda bilgi kaynaklarını da bulup onlara ulaşabilmektir. Bu kay­nakları şöyle sıralayabiliriz:

 

2.3.1. Dış Ticareti Geliştirme Ofisleri

Daha çok ihracatı geliştirme amacı ile kurulmuşlardır. Hem ilgili ülke hem de ticari faaliyette bulunan ülkeler ile ilgili geniş kütüphaneleri mevcuttur ve araştırmalar yaparlar. Örneğin, Türkiye'de İhracatı Geliştirme Merkezi (iGEME)gibi.

 

2.3.2.        Ticaret Ateşelikleri

Bulunduğu ülkelerle ilgili bilgi toplama faaliyetleri ile birlikte ticari ta­nıtma faaliyetlerinde de bulunurlar, adresler temin ederler, ilişkilerin kurulma­sında yardımcı olurlar.

 

2.3.3.        Bankalar

Yurt dışında ofisleri olan bankalardan da gerek rakipler ve gerekse ülke­lerin mali yapıları hakkında bilgi toplamak mümkün olabilir. Örneğin, İş Ban­kası ve Yapı Kredi Bankası bülten ve raporları.

 

2.3.4.        Hedef Ülkelerin Resmi Kuruluşları

Bu kuruluşların yayınladıkları gizli olmayan rapor ve istatistikler elde edilip değerlendirildiği takdirde, önemli bir takım pazar bilgilerini elde etmek mümkün olabilir.

 

2.3.5.        Uluslararası Kuruluşlar

Bu kuruluşlar; ülkelerle ilgili olarak kapsamlı istatistikler, bilgiler ya­yınlamaktadır. Bu tür kuruluşlara örnek olarak aşağıdakileri sayabiliriz:

 

a.Uluslar arası Ticaret Merkezi (International Trade Center-ITC)

Cenevre'deki bu kuruluş; belli mamuller için piyasa araştırmaları, genel ülke pazar profilleri, iki aylık bültenler (International Trade Forum) yayınla­makta ve ihracatla ilgili özel bilgi isteklerini cevaplandırmaktadır.

 

b.Birleşmiş Milletler (United Nations-UN)

Ticaret, sanayi ve çeşitli ekonomik konularda istatistik serileri ve piyasa gelişmesi ile ilgili özel raporlar yayınlamaktadır. Ayrıca Birleşmiş Milletler Ekonomik Komisyonları (UN Economic Commissions) ilgilendikleri coğrafi bölgelerle ilgili istatistik ve özel araştırmalar hazırlamaktadır.

 

c.Gıda ve Tarım Organizasyonu(Food and Agriculture Organization-FAO)

Birleşmiş Milletler'in Roma merkezli bu yan kuruluşu, tarımla ilgili ista­tistik serileri ve gıda mamulleri için pazar raporları yayınlamaktadır.

 

d.Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü (Organization for Economic Cooperation and Development-OECD)

Türkiye'nin de üyesi olduğu bu kuruluş dış ticaret, sanayi, bilim ve tek­noloji, gıda, taşımacılık gibi alanlarda ülke ekonomi araştırmaları, istatistik bültenleri ve raporları hazırlamaktadır.

 

e.Birleşmiş Milletler  Ticaret ve Kalkınma Konferansı (United Nations Conference on Trade and Development-UNCTAD)

Bu konferansın yayınları arasında uluslararası ticaret, ticaret engelleri, ti­caret tercihleri gibi konular yer almaktadır.

 

f.Uluslararası Para Fonu (International Monetary Fund-IMF)

Yayınları arasında ülke ve uluslararası döviz mevduatı, ticaret engelleri, dış ticaret, mali ve ekonomik gelişmeler yer almaktadır. (UNCTAD ve IMF'ye bir sonraki konuda daha geniş olarak tekrar değinilecektir.) (Kozlu, 1993)

 

2.3.6.        Ticaret Odaları

Bu odalar da dış ticareti geliştirme merkezinin yaptığı çalışmalara benzer çalışma ve faaliyetlerde bulunurlar. Aslında konuları iç ticaret olup, dış tica­retle de ilgilenirler.

 

2.3.7.        Yabancı Gazeteler ve Mecmualar

Hedef ülke ile ilgili olarak elde edilebilecek ticari ağırlıklı gazete ve mecmualardan, genel ekonomik eğilimler üzerine fikir sahibi olmak mümkün­dür.

 

2.3.8.        Fuar ve Sergiler

Hem rakipler ve ürünler ile ilgili- bilgiler, hem de müşterilerle doğrudan lemas sonucu elde edilecek bilgiler, bu tür organizasyonlar aracılığı ile temin edilebilir. Aynı zamanda satış faaliyetini de gerçekleştirmek mümkün olabilir.

2.3.9.        Dış Ticaret ile İlgili Seminer ve Konferanslar

Bu tür organizasyonlarda; hem genel olarak dış pazarlama konusunda ge­rekli bilgiler aktarılır, hem de dış pazarlarda edinilen tecrübeler iletilir.

 

2.3.10.      Dünya Ticaret Merkezleri

Dünya Ticaret Merkezleri; bilgi alışverişi yolu ile uluslararası ticaretin s «yılması, gelişmesi ve etkin bir biçimde faaliyetlerin yürütülmesi amacını güderek çeşitli ülkelerde kurulmuş olan, politik niteliği olmayan ve kar amacı gütmeyen ticari işletmelerdir. Bu merkezler birçok hükümet kuruluşunu ve ticari kuruluşları içine almaktadır. (Akat, 2001)

2.4. Uluslararası Ticareti Teşvik Eden Kuruluşlar

Uluslararası işletmeciliği dolayısı ile de çok uluslu şirketleri yakından il­gilendiren ve etkileyen, belli başlı fonksiyonları uluslararası ticareti artırma amaçlı olan kuruluşlardan bazıları ve özellikleri aşağıda sıralanmıştır.

Başa dön
Sponsorlar



Başa dön
osmanbedel Açılır Kutu Gör
Yönetici
Yönetici
Avatar
Osmanbedel

Kayıt tarihi: 03.Ocak.2006
Konum: istanbul
Durum: Offline
Puanlar: 24213
Süreç Yönetimi Eğitimi
Mesaj Seçenekleri Mesaj Seçenekleri   Teşekkürler (0) Teşekkürler(0)   Alıntı osmanbedel Alıntı  Cevap YazCevap Mesajın Direkt Linki Gönderildi: 18.Eylül.2008 saat 00:06

1.   Ticaret ve Tarifeler Genel Anlaşması (General Agreement on Tarif/s and Trade-GATT)

1929'da patlak veren büyük ekonomik buhrandan sonra, başta ABD ol­mak üzere, ileri gelen batılı devletler, dünya ticaretini genişletmek için çalış­malar yapmışlardır. İşte bu doğrultuda Havana Görüşmeleri başlatılmış ve Uluslararası Ticaret Organizasyonu'nun (ITO'nun) kuruluşunu öngören Havana Anlaşması imzalanmıştır. Fakat bu anlaşmanın, ABD'de bile kongreden geçiri­lememesi üzerine, Batılı ülkeler; hizmetleri, gümrük engellerini ve ticareti da­raltıcı diğer kısıtlamaları kaldırma düşüncesiyle "Hazırlık Komitesi" kurmuş­lardır. Böylece 1947 yılında Tarife Görüşmeleri başlamıştır.

 

Genel Anlaşma kuralları, akit yapan ülkelerin kendi aralarındaki ticari ilişkilerini düzenler. Bunların uygulanmasının denetimi, GATT'ın devamlı ve önemli bir görevidir. Ayrıca, danışma ve uzlaşmayı sağlayıp, görüş farklılıkla­rını gidermeyi, üyelerin ticari menfaatlerine zarar gelmesini önlemeyi hedefler.

 

2.   Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı (United Nations Conference on Trade and Development-UNCTAD)

Dünya temel madde ihraç fiyatlarının 1950-1962 yılları arasında % 7 oranında düşmesi, buna karşın sanayi ürünleri fiyatlarının % 25 oranında artma­sı, dış ticarette fiyat sorununun uluslararası düzeyde çözüme kavuşturulması için Birleşmiş Milletler bünyesinde bu sorunlarla ilgilenecek bir kuruluşun oluşturulmasını gerekli kılmıştır. Ancak bu amaçla kurulan UNCTAD'ın he­defleri, baştan beri temel madde ticareti sorunlarını aşmıştır. UNCTAD daha genel anlamda, az gelişmişliğin ve az gelişmişlerin sorunlarının dile getirildiği bir forum olmuş ve az gelişmiş ülkelerin (AGÜ) ortak menfaatleri için zaman zaman mücadeleler verdiği bir uluslararası platform görünümü kazanmıştır.

 

UNCTAD'ın çalışmaları, merkezi Cenevre'de bulunan bir Sekretarya, bu­nun altında yer alan ve görevi UNCTAD Konferanslarını hazırlamak ve iki konferans arasında kararları uygulamaya koymak olan bir Ticaret ve Kalkınma Konseyi ile Konseye bağlı çalışma komitelerince yürütülmektedir. Başlıca ça­lışma komiteleri; Temel Maddeler, Mamul Maddeler, Teknoloji Transferleri, Denizcilik ve Finansman Komiteleridir.(Alpar, 1998)

3.   Dünya Bankası(WorldBank-WB) Grubu

Dünya Bankası Grubu adı altında; Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası, Uluslararası Kalkınma Birliği ve Uluslararası Finansman Kurumu, uluslara­rası para ve kalkınma projelerinde faaliyet göstermektedir.

 

3. l.  Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası (International Bank f ör Reconstruction and Development-IBRD)

IBRD'nin kuruluşuna, 1944 Temmuzunda ABD'de Bretton Woods'da dü­zenlenen BM Parasal ve Mali Konferansı sonucunda karar verilmiştir. Banka­nın amacı "üye ülkelerin imar ve ekonomik gelişme çabalarına destek sağla­maktır". Bu desteğin iki ana yolla sağlanması öngörülmüştür. Bunlar, özel ser­maye yatırımlarının söz konusu ülkelere yönlendirilmesine yardımcı olmak ya da banka kaynaklarından bu ülkelere dolaysız biçimde sermaye transfer etmek­tir. Bankanın kredi vermede kullandığı fonların üç ana kaynağı vardır. Bunlar ülkelerin sermaye katılımları (iştirakleri), gelişmiş Batılı ülkelerin sermaye piyasalarından yapılan borçlanmalar ve kredilerin işletilmesinden elde edilen net gelirlerdir

 

3.2.  Uluslararası Kalkınma Birliği (International Development Association-IDA)

IDA 1960 yılında kurulmuştur. Kuruluş amacı "dış kaynaklara ihtiyaç duyan ancak sağladığı kredileri geri ödemede güçlükle karşılaşan" AGU'ye kredi açmaktır. Dünya Bankası'na üye olan tüm ülkeler IDA'ya katılabilir.

IDA fonları başlıca üç kaynaktan sağlanır; bunlar üye ülkelerin sermaye katılımları, Dünya Bankası net gelirlerinden transferler ve IDA'nın zengin üye­lerinin katkılarıdır. AGÜ, katılımlarının büyük bölümünü kendi paralarıyla yapabilir.

 

IDA'nın ayrı bir kuruluş olarak oluşturulması ihtiyacı, IBRD'nin izlediği kredi politikasının "bankerce özellikler" taşıması sonucu belirmiştir. IBRD kredilerinden, gerekli kıstaslara sahip olmadıkları için yararlanamayan AGÜ'nün ihtiyaçlarını karşılamaya çalışan IDA kredileri en yoksul ülkelere yönelmiştir.

 

 

 

3.3.  Uluslararası Finansman Kurumu (International Finance Corporation-IFC)

Uluslararası Finansman Kurumu 1956'da kurulmuştur. İmkanlarından an­cak IBRD üyeleri yararlanabilir. IFC, yasal ve mali yönden IBRD'den ayrıdır, idari yönden ise ona bağımlıdır.

 

IFC'nin kuruluşunda temel amaç "kredi verilen ülkelerde özel kesimin gelişmesinin teşviki ve bunun için yerli ve yabancı sermayenin harekete geçi­rilmesidir". IBRD tarafından özel kesime verilen kredilerde devlet garantisinin aranması, bazı ülke hükümetlerinin bu garantiyi sağlamaktan kaçınması, ayrıca IBRD'nin orta ve daha çok uzun vadeli kredi vermeye yetkili kılınmış olması, IFC'nin kurulmasının ana nedenidir.

 

IFC, AGÜ'nün özel kesimiyle birlikte özel kuruluşlarını da finanse eder. Sermayesinde devlet katkısı bulunan kuruluşlar da özel kuruluş niteliğini taşı­dığı sürece bundan yararlanabilir. Başlangıçta IFC, girişimleri doğrudan doğru­ya kredi vererek finanse ediyordu, sonradan statüde yapılan bir değişiklikle Kurum'a hisse senedi alma yetkisi de verilmiştir. IFC, özel kuruluşların doğru­dan finansmanını sağlamasının yanısıra, yatırım araştırmaları yapar, kalkınma bankalarının sermayelerine katılarak onların alanlarını genişletir. IFC kredile­rinde devlet garantisi aranmaz. Kredi faizi, tek tek yatırımların özellikleri gözönüne alınarak belirlenir. Kredilerde vade genellikle 15-20 yıl arasında de­ğişmektedir. IFC'nin kaynakları; üyelerinin sermaye katkıları, net gelir ve IBRD'den alınan borçlardan oluşmaktadır.

 

4.   Uluslararası Para Fonu (InternationalMonetary Fund-IMF)

Uluslararası Para Fonu'nun kurulmasına yol açan nedenleri 1930'lu yıllarda aramak gerekir. Büyük buhran yılları olarak bilinen bu dönemde uluslararası ekonomik ilişkiler tam bir darboğaz içine girmişti. Buhranın milli gelir ve istihdam düzeyleri üzerinde yarattığı daraltıcı etkilerden kurtulabilmek ve kü­çülen dünya piyasalarındaki mevcut paylarını koruyabilmek için, çoğu ülke bir yandan rekabetçi devalüasyonlara başvuruyor, öte yandan kendi pazarını dış rekabetten korumak için gümrük tarifelerini yükselterek, miktar kısıtlamaları getiriyor ve ithalatta döviz tahdidine gidiyordu.

 

Bütün bu uygulamaların sonucunda dünya ticaret ve üretiminin daha da daraldığı izlenmekteydi. Komşuyu Fakirleştirme Politikası (Beggar the Neighbour Policy) adı verilen söz konusu uygulamaları, her ülkenin kendi dışındaki ülkelere karşı yürürlüğe koyması, mantıksal olarak başka bir sonuç veremezdi. Bu dönemin bir başka özelliği de dünya ticaretinin, serbest dövizle ticaretten, "kliring" ve "takas" anlaşmalarıyla yapılan ticarete kaymasıydı.

 

Yaşanan, bu deneyimler sonucunda yeni bir uluslararası para sisteminin kurulmasına ihtiyaç duyuldu. Bu amaçla l-22Temmuz 1944 tarihleri arasında, ABD'nin Bretton Woods kasabasında 44 ülkenin delegasyonlarıyla Uluslararası Para Fonu'nun kurulması kararlaştırıldı. IMF'nin amaçları ise, şu şekilde sırala­nabilir:

 

v           Uluslararası parasal konularda üyeler arası danışma ve birlikte hare­ketin gerektirdiği mekanizmayı oluşturarak uluslararası işbirliğini teşvik etmek.

 

v     Uluslararası ticaretin dengeli gelişmesini sağlamak ve bu yolla yüksek
istihdam ve reel gelir düzeylerinin gerçekleştirilmesine, üretken kapasitenin
geliştirilmesine katkıda bulunmak.

 

v     Kambiyo istikrarını ve gerekli kambiyo düzenlemelerini sağlamak ve
rekabetçi devalüasyonları önlemek.

v     Çok yanlı bir ödeme sistemi kurabilmek için ulusal paraların tam konvertibilitesini gerçekleştirmek ve kambiyo kısıtlamalarını kaldırmak.

 

v     Üye ülkelerin, dış dengesizlikleri gidermek amacıyla kısıtlayıcı ön­lemlere başvurmamaları için, geçici olmak kaydıyla mali kaynaklar bulmak.

 

v           Dış ödemelerdeki dengesizlikleri hem süre hem de hacim yönünden azaltmak.

 

 

5.   Dış Finansman Sağlayan DiğeıKuruluşlar

Dış Ticarette dış finansman sağlayan diğer kuruluşların başlıcaları olarak İslam Kalkınma Bankası ve Asya Kalkınma Bankası'ndan bahsedilebilir.

 

5.1.  İslam Kalkınma Bankası (Islamic Development Bank-IDB)

İslam Kalkınma Bankası 1975'te kurulmuştur. Bankanın amacı: İslam ül­kelerinin kalkınma çabalarına yardımcı olmak, bunun için kaynak sağlamak ve üyeler arasındaki ticari ve sınai işbirliğini geliştirip güçlendirmektir.

 

İslam Kalkınma Bankası çalışmalarını teknik düzeyde yürüten komiteler de kuruluşun organları arasındadır. Bunlar; Yönetim, Faaliyet ve Mali Komite­lerden oluşmaktadır. Kuruluş; üye ülkelerin finansman başvurularını, yatırım ve projelerin fi­zibilite raporlarıyla birlikte teknik, ekonomik ve mali yönlerden inceleyerek kurala bağlar. Finansman işlemlerinde fail ve taahhüt ücreti alınmaz. Banka, yatırım projelerini, hisse salın almak yoluyla, sermayeye katılımla ya da kar payı karşılığı kaynak sağlayarak finanse etmektedir. Bankanın kar payında, projenin sağlayacağı kar üzerinden finansmana katılma oranı esas alınır. Bu suretle geri ödeme yapıldıkça bankanın kar payı azalmaktadır.

 

Bunun dışında başka finansman biçimleri de vardır. Bunlar; kiralama, satmalına kredisi, taksitli satış, kısa vadeli finansman ve teknik yatırımlardan oluşmaktadır

 

5.2.  Asya Kalkınma Bankası (Asian Development Bank-ADB)

Asya Kalkınma Bankası, 1966 yılında bölge ülkeleri arasındaki ekono­mik ve mali işbirliğini özendirmek ve geliştirmek amacıyla kurulmuştur. Sağla­dığı kaynakların en büyük bölümü tarımda, kalan kısmı da enerji, madencilik ve sanayi kesimlerinde kullanılmıştır.

 

6.   Petrol İhraç Eden Ülkeler Teşkilatı (Organization of Petroleum Exporting Countries-OPEC)

14 Eylül 1960 tarihinde ortak bir petrol üretimi ve fiyatı politikası izle­mek üzere Bağdat'la imzalanan bir anlaşmayla kurulmuştur.Kuruluşun amacı "petrol fiyatlarını yükseltmek, özel petrol şirketlerinden daha büyük gelir payları sağlamak ve fiyatları iyileştirmek için üretim ayarlama planları üzerinde çalışmaktır". Günümüzde OPEC eski etkinliğini büyük ölçüde kaybetmiş ve dağılma noktasına gelmiş bir kartel görünümündedir. (Akat, 2001)

 

3.                      İHRACATTA İŞLEMLER

3.1.                        İhracatta Teslim Şekilleri

Ticari terimlerin, her ülkede değişik şekilde yorumlanmasının (hukuksal anlaşmazlıklar sonucu) hem zaman hem de para kaybına neden olduğu düşün­cesinden hareketle ve bu terimlerin standart kurallara bağlanması amacıyla bazı uluslararası çalışmalar yapılmıştır. Bunların en önemlisi "INCOTERMS"dir.

 

Incoterms'in amacı; ticari terimlerin her ülkede farklı olarak yorumla­nıp, uygulanmasından doğan anlaşmazlık ve güçlüklerin mümkün olduğu ölçü­de ortadan kaldırılmasıdır.

 

Uluslararası Ticaret Odası (ICC), INCOTERMS kitapçığını ilk kez 1936 yılında yayımlamıştır. Kitapçıkta yer alan kurallar sırasıyla 1953, 1967, 1970, 1976 ve 1980 yılında revize edilerek günümüz şartlarına uygun hale getirilmiş­tir. Günümüzde geçerli olan kitapçığın yayın tarihi 01.07.1990'dır. Burada te­rimlerin tanımlanmaları özlü ve açık bir biçimde yeniden düzenlenmiştir. (ITO, 1993)

 

Incoterms'de yeni düzenlemeye göre, gelişmelere de uygun olarak, ticari terimler aşağıdaki tabloda gösterildiği gibi, dört gruba ayrılmıştır.

 

   Bunlardan birincisi (E Grubu), satıcının bizzat kendi kuruluşunda mallarını alıcıya sunması durumudur.

   İkincisi (Fgrubu), satıcıdan mallarını alıcı tarafından tespit ve tayin edilen taşıyıcıya teslim etmesi istenir.

   Üçüncüsü (C grubu), satıcı, taşıma işlemi için kendisi sözleşme yap­masına rağmen, malların yüklenmesi ve yola çıkmasından sonra meydana gele­bilecek ek masrafları kendisi üstlenmez.

Dördüncüsü (D grubu) ise, malların varış ülkesine kadar taşınmasıyla ilgili bütün masrafların ve risklerin satıcıya ait olmasıdır

 

 

Başa dön
AuRoRa_7 Açılır Kutu Gör
Usta Forumcu
Usta Forumcu
Avatar

Kayıt tarihi: 02.Şubat.2009
Durum: Offline
Puanlar: 504
Süreç Yönetimi Eğitimi
Mesaj Seçenekleri Mesaj Seçenekleri   Teşekkürler (0) Teşekkürler(0)   Alıntı AuRoRa_7 Alıntı  Cevap YazCevap Mesajın Direkt Linki Gönderildi: 22.Ekim.2009 saat 14:05
Teşekkürler
"Tanrım paran yoksa biz verelim
Kendine bir saat al
En iyisinden
Bir daha zamanı şaşırma
Vakitli vakitsiz öldürme bizi.."
Başa dön
yaltıraklı Açılır Kutu Gör
Katkısı Çok Forumcu
Katkısı Çok Forumcu
Avatar

Kayıt tarihi: 05.Eylül.2008
Durum: Offline
Puanlar: 337
Süreç Yönetimi Eğitimi
Mesaj Seçenekleri Mesaj Seçenekleri   Teşekkürler (0) Teşekkürler(0)   Alıntı yaltıraklı Alıntı  Cevap YazCevap Mesajın Direkt Linki Gönderildi: 27.Ekim.2009 saat 09:15
Teşekkürler
Başa dön
Bunları da inceleyiniz ...
TÜRKÇE SÖZLEŞME ÖRNEKLERİ Depo ve Stok Yönetimi
ÜCRETSİZ PROGRAMLAR MS project ile Proje Yönetimi ve planlama
Karne Ortalaması Hesaplama Programı Satın Alma yönetimi ve Teknikleri Eğitimi
Bilgisayar ve internet için gerekli programlar Yöneticilik ve Yönetim Becerileri
Bu sitelerden alışveriş yapabilirsiniz Süreç Yönetimi
Teşekkür Mektubu Örneği İşletme Bütçeleri ve Bütçe Kontrol Teknikleri
ISO9001:2008 KALİTE YÖNETİM SİSTEMİ NASIL ALINIR Mali Tablolar Analizi Eğitimi
 Cevap Yaz Cevap Yaz

Foruma Atla Forum İzinleri Açılır Kutu Gör

BiYMED Eğitim ve Danışmanlık
0 212 230 90 09

www.AkilveZeka.com www.biymed.com.tr www.meslekiegitimler.com www.MuhendislikOkulu.com
www.satinalmaokulu.com www.yoneticilikokulu.com www.muhasebe-finans.com
www.bunebu.net www.yepyenial.com www.enguvenilir.com www.egitimduyurulari.com

Forum Konuları

Flash