Finansal Planlama Nedir?

Finansal Planlama, işletmenin planlama sürecinin bir parçasıdır. Genel bir kural olarak planlama, karın arttırılması, karar almanın geliştirilmesi ve hatta sayısının azaltılmasına yardımcı olmaktır. Planlama işletmenin geleceğini etkileyecek kararların bu günden alınması demektir. Gelecek belirsiz olduğu için, yapılan planların gerçekleşmemesi de mümkündür. Bu nedenle, gelecek, hareket eden bir hedeftir. Ve planlamanın nedeni de işletmenin amacının geliştirilmesidir.

Finansal Planlamanın yararları

Yatırım ve finansman kararları birbirleriyle ilişkili ve bir diğerinden bağımsız olarak verilmeyen kararlardır. Bu yönden finansal planlama, yatırım kararlarının verilmesinde yardımcı bir görev üstlenmektedir.

Finansal planlama yöneticilerin sürprizlerle karşılaştıklarında uygun kararlar vermelerine yardımcı olmaktadır.

Finansal planlama yöneticileri motive edecek somut hedeflerin belirlenmesine ve performans standartlarının oluşturulmasına olanak sağlamaktadır.

Finansal planlama konusunun açıklanmasında ele alınması gereken temel başlıklar şu şekilde özetlenebilir : Finansal planlama nedir, Finansal planlamada kullanılan finansal modeller nelerdir ve bütçelemenin finansal planlamadaki rolü nedir?

Finansal Planlama

A. Finansal Planlama Nedir?

Finansal Planlama;

  1. İşletmelerin finansman yatırım seçeneklerini analiz etme,
  2. Cari kararların gelecekte doğuracağı sonuçları tahminleme,
  3. Seçilecek alternatiflere karar verme,
  4. Finansal planda belirlenen hedeflere göre ulaşılan performansı ölçme aşamalarından oluşan bir süreçtir.

Burada; Finansal Planlamanın yapılma amacının riskin minimize edilmesi olmadığına dikkat edilmesi gerekmektedir. Aksine, finansal planlama hangi risklerin yüklenilmeye değer ve hangilerinin de yüklenilmeye değer olamadığını saptamaya yönelik bir süreç olmadığını saptamaya yönelik bir süreç olmaktadır.

Finansal planlama kısa vadeli ve uzun vadeli olmak üzere iki temel gruptan oluşur. Kısa vadeli planlamanın süreci genellikle 12 aya kadar uzanmaktadır. Bu tür planlamanın konusu, işletmenin kısa vadeli borçlarını ödeyecek yeterli nakdi olup olmadığı ve kısa vadeli borçlanmanın en uygun şartlarla yapılması üzerine yoğunlaşmaktadır. Finansal planlamada üzerinde durulması gereken diğer zaman dilimi uzun vadedir. Ve genelde 5-10 yıl arasında değişmektedir.

B. Finansal Planlamanın Kapsamı

Finansal planlamada üzerinde durulan temel faktörler şunlardır:

  1. Nakit Akımları : Nakit akımları başarılı bir finansman planın temelini oluşturur. Birçok işletme planlamada, muhasebe verilerini ve tabloları kullanmaktadır. Ancak muhasebe tabloları ve nakit akımları arasında büyük farklılıkların oluşabilmesi planlamada bu tür verilerin kullanımını sınırlandırmaktadır. Nakit akımları üzerinde odaklaşan bu planlamayla, likidite, esneklik, risk konularına daha fazla dikkat çekilebilir.
  2. Bölümlere Ayrılmış Analiz : büyük işletmelerde planlama süreci işletme bölümleri yada “stratejik işlem birimleri” temeline göre ayrımlanmaktadır. Bu durumda, her bir bölümün, yatırım, finansman ve toplam nakit akımları üzerinde ayrı ayrı durulmaktadır.
  3. Senaryo Analizi : farklı seçeneklerin işletme üzerindeki olası etkilerini belirlemek amacıyla senaryo analizleri kullanılmaktadır. Senaryo analizleri genelde iyimser ve kötümser senaryolar şeklinde uygulanmaktadır.
  4. Uzun ve Kısa Vadeli Zaman Dilimleri : Finansal Planlama hem kısa (1 yıldan daha az) hem de uzun vadeli (1 yıldan daha uzun) olarak yapılabilmektedir. Kısa dönemde işletmenin esnekliğini korurken nakit ihtiyaçlarını en etkili şekilde nasıl karşılayacağı (ya da nakit fazlasını nasıl değerlendirileceği) konusu üzerinde durulmaktadır. Daha uzun zaman dilimlerinde ise, maruz kalınan riske göre getirinin maksimizasyonu, likidite ve esneklik problemlerine daha fazla dikkat çekilmektedir

C. Finansal Planlamanın Varsayımları

Finansal planlar oluşturulurken, işletmelerin çoğunun kabul ettiği bazı varsayımlar bulunmaktadır. Bu varsayımların çoğu finansal planlama süreci boyunca değişebilme özelliği taşımakla beraber, yine de bazı temel kararlar sabit kalmaktadır. Bunlardan başlıcaları:

  • İşletmenin nakit toplama ve dağıtım sistemlerinin etkinliği ve uzunluğu,
  • Satış ve tahsilat politikaları,
  • Uygun stok yatırımları,
  • Sermaye bütçelemesi teknikleri,
  • Koşulların değişmesi ile birlikte farklılaşması beklenen orijinal sermaye maliyeti,
  • Hedef sermaye yapısı,
  • İşletmenin nakdi kar payı politikası,

İşletmenin dönen varlıkları kısa vadeli yabancı kaynaklarla finanse etme konusundaki kararlılığı. Bu durum, dönen varlıkların ve kısa vadeli yabancı kaynakların hacmini belirleyecektir. Sabit niteliği daha fazla olan dönen varlıkları, uzun süreli finansman ile finanse etme kararı da bu aşamada verilmektedir.

Varsayımlara katılmayan tek konu ise, toplam işletme stratejisidir. Toplam işletme stratejisi finansal planlama sürecinin bir sonucu olarak ortaya çıkacaktır.

D. Finansal Planlamanın Çıktıları

Finansal planlama sonucunda ortaya çıkan birbirine bağlı sonuçlar şunlardır :

  1. Nakit Akım Tahminleri : Finansal planlama süreci sonunda hem kısa hem de uzun vadeli nakit akım tahminleri ortaya konacaktır.
  2. Açık Bir İşletme Stratejisi : Hesaplanan risk ve getiri oranlarına göre belirli genişleme noktaları saptanacaktır. Ayrıca tasarruf yapılacak ya da tasfiye edilecek bölgelerde belirlenecektir.
  3. Kısa ve Uzun Vadeli Sermaye Bütçeleri : Planlanan sermaye harcamaları bölümler arasında genişleme ve tasarruf alanlarına göre dağıtılacaktır.
  4. İhtiyaç Duyulan Finansman Miktarı ve Zamanlaması : İşletmenin cari finansman durumu, planlanan ödemeleri, hedeflenen sermaye yapısı, tahminlenen finansal Pazar koşulları bu planlar oluşturulurken göz önüne alınır. Aynı zamanda beklenmeyen durumlar için gerekli esneklik payı korunmaktadır.

E. Finansal Planlamanın Boyutları

Planlama yapılırken gelecek uzun vade ya da kısa vade olarak iki dilimde ele alınmaktadır. Kısa vade, genelde 12 ayla sınırlandırılırken finansal planlama da daha fazla önem verilen uzun vade ise, ortalama 5 yıl ile ifade edilmektedir. Finansal planlamanın bu ilk boyutu planlama ufku olarak nitelendirilir.

Bir finansal plan oluşturulurken, işletmenin tüm proje ve yatırımları bir araya getirilerek ihtiyaç duyulan toplam yatırım miktarı belirlenir. Diğer bir değişle, her bir faaliyet biriminin yatırım teklifleri bir araya getirilir ve bir büyük proje olarak kabul edilir. Bu süreç toplanma olarak nitelendirilir ve planlama sürecinin ikinci boyutunu oluşturur.

Planlama ufku ve toplanma derecesi belirlendikten sonra, önemli değişkenler hakkında alternatif varsayımlar seti halinde hazırlanmış girdilerin finansal plana eklenmesi gerekecektir. Örneğin bir işletmenin iki ayrı bölümü olduğu düşünüldüğünde, finansal planlama sürecinde her bir bölümün gelecek 3 yıl için 3’ er tane alternatif plan hazırlaması gerekecektir. Bu planlar şunlardır:

  1. En Kötü Durum Planı : Bu plan, işletmenin mamulleri ve ekonominin durumu hakkında olası en kötü varsayımların dikkate alınmasını gerektirir. Bu tür bir kötümser plan bölümün ekonomideki çeşitli problemlere karşı dayanma gücünü ve maliyet azaltımı ve hatta likiditasyon gibi konularda detaylı bilgileri içerecektir.
  2. Normal Durum Planı : Bu plan işletme ve ekonomik koşullarla ilgili gerçekleşme olasılığı en yüksek olan varsayımların dikkate alınmasıyla oluşmaktadır.
  3. En İyi Durum Planı : Her bir işletme bölümünün mümkün olan en iyimser varsayımlara göre oluşturduğu plandır. Bu planlar genelde büyük sermaye yatırımları, yeni mamuller, mevcut pazarlarda hızlı büyüme, yeni pazarlara girme gibi konuları içermektedir.

Bütçe hazırlamak ile ilgili konularda tüm sorularınız cevapları bütçe eğitiminde bulabilirsiniz.

Share.

Comments are closed.